Geriefhoutbosjes en Stompwijk.

In mijn vorige blog over de bovenmolen van de Stompwijkse molendriegang had ik het ook over de ‘belendende percelen’, de huizen en schuren, maar ook het ‘Elzehout Bos’. Wat ik niet noemde was het nog wat verder gelegen terrein met de aanduiding ‘opgaande willige en Elzehout’. Dat moet toch een behoorlijk groene omgeving zijn geweest. Dat is het nu nog, maar we zien alleen maar gras en zeker geen bossages.

Toch kunnen we het voorkomen van bosjes wel verklaren en daarvoor geeft de tekening ook een aanwijzing. Op de tekening, ik noemde het eerder al, wordt ook gesproken over ‘Veenlanden in de Meeslouwerpolder’. Een typisch verschijnsel in onontgonnen veenlanden is dat het vol staat met struiken en bomen, meestal -precies- elzen en wilgen.

Je kunt je natuurlijk afvragen waarom die bomen en struiken niet zijn weggehaald, zodat het gebied veel makkelijk gebruikt kon worden voor veeteelt en misschien zelfs akkerbouw. Het bijschrift bij de tekening die ik in de vorige blog in een voetnoot weergaf legt het in feite uit: “De verder weergegeven opstallen en geriefhoutbosjes heeft Hanegraaff mede betrokken bij zijn onderzoek naar het schenden van …”. Geriefhoutbosjes dus en kennelijk niet de moeite waard om te vervangen door wei- of akkerland.

Dergelijke bosjes werden gebruikt voor hakhout om te stoken in barre wintertijden of takken en twijgen te snijden om hekwerken en allerhande vlechtwerk van de maken.
En het aardige is dat er een kaart bestaat waar een en ander nog iets duidelijker op te zien is. Het betreft wederom een kaart uit de Franse tijd, 1812, terug te vinden in het Nationaal Archief, met de welluidende titel: “Tableau d’Assemblage du plan cadastral parcellaire de la commune de Stompwijk”.

Op de kaart zijn de diverse secties aangeduid die in feite ten grondslag lagen aan de per sectie gemaakte minutenkaarten, zie Stompwijk in Franse tijd. Het is een prachtige kaart, in kleur (lichtblauw is water, rood is opstallen en groen is bos), gedetailleerd en daarom bijzonder informatief. 200 jaar geleden kabbelde het water en struinden Stompwijkers rond in het geriefhout, op zoek naar stook- en bouwmateriaal, in een gebied (zie de grote rode pijl in de onderste afbeelding), waar nu koeien en paarden (niet te veel) lopen en mensen hun boterham verdienen in de tuinbouw.

Mooi is om te zien dat wat Hanegraaff in 1830 alleen noemde, in deze kaart ook is te zien.

Tableau, kaart uit 1812

Detail:

Tableau, kaart ui 1812, detail

Trouwens op deze kaart staan de molens afgebeeld (zie de rode cirkels) en het bos van meneer pastoor even verderop langs de Stompwijkse weg ook!

Dit bericht is geplaatst in stompwijk en getagd , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>